Cezary Waldemar Wodziński

Urodzony 27 maja 1959 w Lęborku, Cezary Waldemar Wodziński był polskim filozofem, historykiem filozofii, tłumaczem i eseistą oraz profesorem nauk humanistycznych.

W latach 1979–1985 studiował filozofię na Uniwersytecie Warszawskim. Po studiach w latach 1986–1998 pracował w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN w Katedrze Filozofii Współczesnej (kierowanej przez Barbarę Skargę, a od 1996 – w samodzielnej pracowni badawczej). Członek Collegium Invisibile.

W 1987–1990 był redaktorem naczelnym czasopisma Aletheia. Obronił doktorat Wiedza i zbawienie. Studium myśli Lwa Szestowa pod kierunkiem Barbary Skargi (1989). Habilitował się w 1994 pracą Heidegger i problem zła, która została nagrodzona przez Prezesa Rady Ministrów. W 1999 uzyskał tytuł profesora nauk humanistycznych. Od 1999 był profesorem zwyczajnym w IFiS PAN. W latach 2001–2011 pełnił funkcję profesora zwyczajnego w Instytucie Kultury Uniwersytetu Jagiellońskiego, a od 2011 był profesor zwyczajny w Kolegium Artes Liberales UW oraz Przewodniczącym Rady Fundacji na Rzecz Myślenia im. Barbary Skargi. Zmarł 12 czerwca 2016 po kilku latach zmagania z polineuropatią. Został pochowany na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie.

Wybrane publikacje obejmują m.in. Wiedza i zbawienie. Studium myśli Lwa Szestowa (Warszawa 1991); I cóż po filozofie… Eseje filozoficzne (Warszawa 1992); Filozofia jako sztuka myślenia. Zachęta dla licealistów (Warszawa 1993); Heidegger i problem zła (Warszawa 1994); Hermes i Eros. Eseje drugie (Warszawa 1997); Wielkie Wędrowanie (Warszawa 1998); Światłocienie zła (Warszawa 1998); Pan Sokrates. Eseje trzecie (Warszawa 2000); Św. Idiota. Projekt antropologii apofatycznej (Gdańsk 2000); Filozofia jako sztuka myślenia, Warszawa 2000 (2 wyd. rozszerzone); Swietijat idiot. Projekt za apofaticzna antropołogija (Sofija 2004); Trans, Dostojewski, Rosja, czyli o filozofowaniu siekierą (Gdańsk 2005); Nic po ironii. Eseje czwarte (Warszawa 2006); Między anegdotą a doświadczeniem (Gdańsk 2007); Heidegger i problem zła (Gdańsk 2007); Logo nieśmiertelności. Platona przypisy do Sokratesa (Gdańsk 2008); Kairos. Konferencja w Todtnaubergu, Celan – Heidegger (Gdańsk 2010); Esseje pierwsze (Gdańsk 2014); Metafizyka i metapolityka. Czarne zeszyty Heideggera (Gdańsk 2016).