Maciej Gołąb
Biografia
Maciej Gołąb urodził się 25 października 1952 roku w Lęborku. Po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Żeromskiego w Lęborku studiował muzykologię na Uniwersytecie Warszawskim w latach 1971–1976 pod kierunkiem Józefa M. Chomińskiego, Zofii Lissy i Anny Czekanowskiej. Doktorat uzyskał w 1981 roku na UW na podstawie rozprawy Teoria i jej kompozytorskie aspekty w muzyce dwunastotonowej I połowy XX wieku (wyd. 1987). Habilitację zdobył w 1990 roku na Wydziale Historycznym UW na podstawie pracy Chromatyka i tonalność w muzyce Chopina (wyd. polskie 1991, niem. 1995). W 1999 roku otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych.
Wykładał historię i teorię muzyki w Instytucie Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego (1978–2003), a jako profesor wizytujący wykładał także na uniwersytetach w Bloomington i Moguncji. Jest członkiem rad redakcyjnych kwartalnika Muzyka (Instytut Sztuki PAN, od 1996), półrocznika Audiosfera Koncepcje-badania-praktyki (Instytut Kulturoznawstwa UWr, od 2015) oraz The Chopin Review/Studia Chopinowskie (Narodowy Instytut Fryderyka Chopina, od 2018). Od 2005 jest redaktorem naukowym Musicologica Wratislaviensia (Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego), a od 2012 – serii Eastern European Studies in Musicology (Peter Lang). W 2003 roku reaktywował studia muzykologiczne na Uniwersytecie Wrocławskim.
W 2004 roku za książkę Spór o granice poznania dzieła muzycznego otrzymał Nagrodę Ministra Edukacji Narodowej. W 2012 roku został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi. W latach 2012–2016 był członkiem Senatu Uniwersytetu Wrocławskiego, a w latach 2015–2018 – Komitetu Nauk o Sztuce PAN. W 2022 roku Mazurek Dąbrowskiego. Muzyczne narodziny hymnu nagrodzono w konkursach Academia 2022 oraz Klio 2022, a także nominowano do Nagrody im. Jana Długosza.
Jego zainteresowania badawcze mają trzy punkty ciężkości: historię dwudziestowiecznej moderny muzycznej, metodologię badań muzykologicznych oraz twórczość i recepcję Fryderyka Chopina.
W dorobku ma ponad sto sześćdziesiąt publikacji. Napisał monografie i redagował tomy, w tym Dodekafonia. Studia nad teorią i kompozycją pierwszej połowy XX wieku (Bydgoszcz 1987), Chromatyka i tonalność w muzyce Chopina (Warszawa 1990), Józef Koffler (Kraków 1995), Spór o granice poznania dzieła muzycznego (Wrocław 2003, 2012), Józef Michał Chomiński. Biografia i rekonstrukcja metodologii (Wrocław 2008), Muzyczna moderna w XX wieku. Między kontynuacją, nowością a zmianą fonosystemu (Wrocław 2011) oraz Mazurek Dąbrowskiego. Muzyczne narodziny hymnu (Warszawa 2021).