Michał Janusz Parczewski
Biografia
Michał Janusz Parczewski, urodzony 23 listopada 1946 w Lęborku, jest polskim archeologiem specjalizującym się w archeologii średniowiecza oraz w początkach kultury słowiańskiej w Polsce, a także wczesnośredniowiecznym osadnictwie w Karpatach.
Pracuje w Zakładzie Archeologii Średniowiecza i Czasów Nowożytnych w Instytucie Archeologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jest profesorem w Instytucie Archeologii UJ oraz Instytucie Archeologii URz, członkiem Komitetu Słowianoznawstwa PAN oraz Komitetu Nauk Pra- i Protohistorycznych PAN.
Studiował archeologię Polski i powszechną, ukończył w 1969 na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1978 obronił pracę doktorską, następnie w roku 1989 rozprawę habilitacyjną. W 1993 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego.
Brał udział w ekspedycjach archeologicznych na terenie Małopolski i Śląska, a także w południowo-zachodniej Bułgarii w latach 1979–1982 oraz na Spitsbergenie w 1982.
W 1996 odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi. Od 2009 członek Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa (SKOZK).
W 2011 został przez prezydenta Bronisława Komorowskiego odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Jest kierownikiem badań misji archeologicznej w Bachórzu.
Jest synem cichociemnego Jana Parczewskiego i Ireny z domu Balcerowicz. Ma dwóch młodszych braci: Bogdana (ur. 1948) i Zygmunta (ur. 1951).